در وحشت از زوزه گرگها

و همهمه باد

توی کوچه پس کوچه ها قدم میزند

ترسی ه وسعت مرگ..

این روزها سنگها سر به هوا شده اند...

و درختان خاکی!

کجایی؟

سرداب....سراب لب تشنه هایی است

که مشکشان

ترک برداشته

اینجا

برای نوشتن تاریخ

دستها را قلم می کنند

کجایی کدخدا

بیا...!